Zakładanie kwatery sadowniczej  Działka przeznaczona pod uprawę powinno być pozbawiane chwastów trwałych głęboko korzeniących się.
Gdy pole jest mocno zachwaszczone trwałymi chwastami należy stosować zwalczanie chemiczne. 

  • - mniszek pospolity, mlecz polny, powój, perz, skrzyp polny, wierzbownica gruczołowata, można zwalczać skutecznie późną jesienią - w listopadzie (przed zmarznięciem roślin), środkami zawierającymi glifosat. 


Przygotowanie stanowiska i uprawa gleby

Cel

  • - poprawa struktury i żyzności gleby
  • - zwiększenie zdolności sorpcyjnych gleby i stosunków wodnych 
  • - ograniczenie rozwoju chwastów i chorób

Zasady

  • - prawidłowe wprowadzenie substancji organicznej do gleby 
  • - ochrona naturalnego profilu glebowego
  • - zapobieganie erozji gleby i degradacji jej struktury
  • - podtrzymanie prawidłowych procesów fizycznych, chemicznych i biologicznych
  • - dbałość o dobry stan biocenozy i zachowanie równowagi biologicznej
  • - rozluźnianie, spulchnianie i mieszanie, wprowadzenie nawozów w głąb profilu glebowego przykrycie trwałych i uciążliwych chwastów


Wybór stanowiska
Rośliny sadownicze nie wymagają bardzo żyznych gleb. 
Gleba musi jednak wykazywać zrównoważoną zasobność w składniki pokarmowe, mieć odpowiedni odczyn oraz możliwie dużą zawartość materiału organicznego.
Wymagania glebowe:

  • - gleba średniozwięzła, głęboko przepuszczalna i nie podmokła,
  • - gleby pyłowe (lessy), lekkie gliny, gleby piaszczysto gliniaste i niezbyt zwięzłe mady, 
  • - pod uprawę jagodowych nie nadają się iły, ciężkie gliny, szczere piaski i płytkie rędziny,
  • - na glebach klasy V, jeśli jest nawadnianie, można uprawiać truskawkę i aronię.
  • - optymalne pH gleby dla truskawki 5,5 - 6,5. Jeśli pH jest niższe niż 5,5 celowe jest wapnowanie, ponieważ na glebach zbytnio zakwaszonych wzrasta pobieranie przez rośliny metali ciężkich


Wybór stanowiska pod kwaterę sadowniczą
Gleba przeznaczona do upraw ekologicznych powinna odpowiadać wymaganiom uprawianego gatunku. Powinna cechować się:

  • - małym zachwaszczeniem,
  • - właściwymi parametrami fizyko - chemicznymi.


55% gleb w Polsce ma odczyn niższy niż 5,5 pH wymagają WAPNOWANIA !

Dla większości krzewów jagodowych optymalne pH wynosi 5,5 - 5,6 (wyjątek, borówka wysoka)
Gleba o odczynie poniżej pH 5,5 powoduje, że rośliny przyswajają łatwiej metale ciężkie. 

Cechy ekologicznej uprawy sadowniczej:

  • - zachowanie jak największej bioróżnorodności roślin 
  • - uprawa odmian tolerancyjnych lub odpornych na choroby
  • - całkowity zakaz stosowania środków chemicznych
  • - stosowanie nawozów zielonych, kompostu i obornika dla wzbogacania gleby w składniki odżywcze 
  • - mechaniczne zwalczanie chwastów
  • - stosowanie niechemicznych metod ochrony roślin


Sąsiedztwo roślin
Sąsiedztwo gryki, facelii, koniczyny białej, tymianku i lawendy wokół drzew owocowych ograniczy na nich populacje owocówki jabłkóweczki, czy namiotnika jabłoniowego.
Chrzan chroni przed moniliozą, wyka i nasturcja odstraszają mszyce. 

Drzewa owocowe nie przepadają natomiast za towarzystwem takich roślin jak: peonia, orlik, tojad, miłek wiosenny, pełnik, ziemniaki. 

W malinach można wysiać koniczynę białą lub niezapominajkę, ale unikajmy kapustnych. 

Truskawki dobrze rosną w otoczeniu cebuli, czosnku, pietruszki, sałaty, aksamitki, tymianku. Dobrym przedplonem pod truskawki jest także aksamitka.

Dbajmy o otoczenie plantacji
W ekologicznych ogrodach duży nacisk położony jest na dbałość o najbliższe otoczenie, polega to na zachowaniu i pielęgnacji istniejących zadrzewień oraz sadzeniu żywopłotów. Są one miejscem bytowania i źródłem pożywienia dla wielu pożytecznych owadów i ptaków. 

  • - Jedna larwa złotooka pospolitego zjada 200 mszyc i 2000 przędziorków !
  • - Jedna rodzina sikor konsumuje 70 kg gąsienic !
  • - Budki lęgowe dla ptaków oraz pryzma z kamieni i korzeni dla łasicy, która w ciągu roku zniszczy 2000 myszy i nornic ! 


Należy jednak unikać sadzenia roślin (np. irgi, jarzębiny, głogi) podatnych na niektóre choroby.

Wzbogacenie gleby w substancję organiczną

  • - przekompostowany obornik w dawce 4-5 kg/m2 - (4-5 płaskich łopat), należy go "przyorać" na głębokość ok. 30 cm. 
  • - prawidłowo przygotowany kompost
  • - z obornikiem dodajemy nawozy: 
    • Fosforowe: mączka fosforytowa (30% P2O5), 
    • Potasowe: kopalniane sole potasowe, karnalit (11-13% K2O), 
    • Wieloskładnikowe: Mączka bazaltowa
    • Wapniowo magnezowe: Mączka dolomitowa


Najwięcej azotu dostarcza : lucerna, seradela, łubin
Najwięcej zielonej masy dostarcza: gorczyca, facelia, łubin
Do prawidłowej struktury gleby przyczynia się: rzepak, łubin, rzodkiew oleista, facelia i wyka

Biologiczne metody ochrony roślin: 

  • - zastosowanie preparatów z żywymi organizmami i mikroorganizmami:
  • - drapieżne nicienie, przeciwko opuchlakom, 
  • - drapieżne roztocza z rodziny dobroczynkowatych, do ograniczania przędziorków
  • - mszyce są ograniczane przez drapieżne owady dziko żyjące, takie jak: biedronki, złotooki, bzygowate, niektóre pluskwiaki różnoskrzydłe, drapieżne pryszczarki, osowate i pająki, gąsienice zwójek są ograniczane przez kruszynka (Trichogramma sp.), przy silnym występowaniu gąsienic może być niezbędne stosowanie preparatów bakteryjnych


Nawozy pochodzenia zwierzęcego:

  • - Mączka rogowa
  • - Grys rogowy
  • - Wióry rogowe
  • - Guano rybie
  • - Nawozy z kości
  • - Mączka z krwi
  • - Pomiot ptasi


Ciecie:

CIĘCIE NA KRÓTKOPĘDY
Cięcie rozpoczyna się na młodych drzewach w okresie formowania koron i prowadzi przez cały okres życia drzew. Wskutek corocznego skracania długopędów konary pokrywają się licznymi krótkopędami, ale też się nie rozgałęziają, lecz zachowują taki kształt jaki został im nadany w czasie formowania korony.

termin - c. zimowo-wiosenne i c. letnie (VII/VIII)

długopędy są skracane corocznie do kilku oczek wiosną i latem
z pozostawionych oczek wyrastają krótkopędy i długopędy. Krótkopędy pozostawia się, a długopędy skraca ponownie 

ZABIEGI UZUPEŁNIAJĄCE

  • - wyłupywanie pąków
  • - silniejszy wzrost pędów z pąków pozostawionych
  • - regulacja ilości i kierunku wyrastających pędów a tym samym kształtu korony
  • - nacinanie pędu nad lub pod pąkiem
  • - nad - wyrasta silny pęd 
  • - pod - hamuje jego rozwój lub wyrasta krótkopęd


przyginanie pędów

  • - wytworzenie zbliżonych do prostych kątów rozgałęzień (klamerki, ciężarki, sznurki)
  • - obrączkowanie utrudniony przepływ asymilatów
  • - osłabienie siły wzrostu (maj), tylko dla ziarnkowych
  • - dużo małych owoców, b. ładnie wybarwionych

Przerzedzamy pędy, rosnące zbyt blisko siebie. Odległość między pędami powinna wynosić 10 cm